เราเพิ่งได้เมลจากเพื่อนคนนึง อ่านแล้วรู้สึกอยากแบ่งให้เพื่อนๆได้อ่านกัน
เราว่ามันดีมากๆเลยนะ ลองอ่านดูละกัน
ผมเป็น PRODUCER ของวง POTATO และเป็นคนเขียนเพลงให้ POTATO มาตลอด
แต่ผมไม่เคยมาเล่าที่มาของ เพลงแต่ละเพลงในเว็บไซด์นี้เลย
แต่ผมอยากมาเล่าที่มาของเพลงๆนึงใน อัลบั้ม SENSE
ชื่อเพลง นี่แหละ...ความ เสียใจ เรื่องก็มีอยู่ว่า...
ผมมีเพื่อนสนิทอยู่คนนึง เขาเพิ่งเลิกกับแฟนเมื่อไม่นานมานี้
เพื่อนผมทำใจไม่ได้กับการบอกเลิกของแฟนเขาซึ่งสัญญาว่าจะแต่งงานกับเขาในสิ้นปีนี้
เพื่อนผมเป็นคนต่างจังหวัดที่มาอยู่กทม.ครอบครัวของเขาทั้งหมดอาศัยอยู่ที่ต่างจังหวัด
เพื่อนผมจะกลับไปเยี่ยมบ้าน5-6 เดือนต่อครั้ง...
งานที่เพื่อนผมทำเป็นงานที่ ต้องใช้ความคิดอย่างมาก
เพราะฉะนั้นทุกครั้งที่เขากลับไปเยี่ยมบ้านจึงไม่มีใครเคยบอกเลยว่า
พ่อเขากำลังเป็นมะเร็ง เพราะกลัวลูกสาวคนนี้ไม่เป็นอันทำงาน
อนึ่งความประสงค์นี้มาจากตัวพ่อของเขา
เป็นคนขอร้องคนอื่นๆในบ้านให้ช่วยปิดเพื่อนผมด้วย
เพราะเพื่อนผมเป็นกำลังหลักของบ้านนี้ น้องเขายังเป็นนักเรียนอยู่ยังไม่มีรายได้
แต่พอเพื่อนผมเสียใจจากการที่ความฝันเรื่องแต่งงานพังลง
ก็เป็นธรรมดาของผู้หญิงที่ร้องไห้ฟูมฟายหาคนระบายความทุกข์
จนในที่สุดก็ถึงคิวของแม่เขา เพื่อนผมโทรไประบายกับแม่
ว่าตอนนี้เสียใจมากไม่ค่อยมีไอเดียในการทำงาน
แม่เขาจึงยอมบอกว่าถ้าตอนนี้ยังทำงานไม่ได้กลับบ้านมาดูแลพ่อไหม...
เพื่อนผม เลยถามว่าพ่อเป็นอะไร...แม่ก็ บอกว่าเป็นมะเร็งในสมอง
เพื่อนผมรีบกลับต่างจังหวัดแล้ววิ่งไปกอดพ่อเขาทันที
เพื่อนผมบอกว่าคำแรกที่ได้ยินคือ...3 เดือนนะ ลูก
หมอบอกว่าพ่ออยู่ได้อีก 3 เดือน...
พ่อเขาถามซ้ำไปที่ใจเพื่อนผมว่า...ลูกตา บวมๆนะร้องไห้เรื่องอะไรมารึเปล่า
เพื่อนผมจึงบอกว่าเลิกกับแฟนแล้ว แฟนคนที่หนูบอกว่าจะพามาให้พ่อ-แม่รู้จักไง
พูดจบพ่อก็สวนว่าแค่ทะเลาะกันรึเปล่า พ่อยังอยู่อีกตั้ง 3 เดือนนะ
ถ้าดีกันได้ก็ยังพามาทันนะลูก
เพื่อนผมกอดพ่อเขาแน่นแล้วบอกว่าไม่ต้องพูดถึงคนแบบนั้นแล้วจ้ะพ่อ
หนูจะอยู่กับพ่อตลอด 3เดือน...พ่อเขาบอกคำสุดท้ายว่า
พ่อลาลูกไว้ก่อนเลยแล้วกัน เผื่อวันไหนพ่อหลับแล้วไม่ตื่นขึ้นมา
ลาลูกก่อนกำหนด 3เดือน...
เพื่อนผมบอกว่าคำลาครั้งนี้มันกลบเสียงคำว่าเลิกกันในหัวของเขา
ที่ยินจากแฟนคนนั้นสนิททันที...
และเพื่อนผมบอกผมว่าเพิ่งรู้ว่าจริงๆแล้วความเสียใจมันเป็นแบบนี้เอง
เขาขอให้ช่วยเขียนจากเรื่องนี้ของเขา
ซึ่งผมเขียนเสร็จหลังจากเขาเล่าเรื่องนี้ให้ผมฟัง 2 วัน...
ผมอัดเพลงนี้ใส่ ซาวด์เบ้าท์เป็นเทปไปให้เพื่อนฟัง
โดยที่ยังเป็นเสียงผมร้องกับกีต้าร์โปร่งตัวเดียว
หลังจากนั้นแม่เขาโทรมาบอกว่าเพื่อนผมนั่งฟังเพลงนี้กันกับพ่อของเขากันหลายรอบ
จนถึงเมื่อ 2 วันก่อนพ่อเขาได้เสียชีวิตลง...เพื่อนผมก็อปปี้เทปม้วนนี้
แล้วใส่ไปในกระเป๋าเสื้อพ่อของเขา หวังว่าพ่อเขาจะได้ฟังเพลงๆนี้บนสวรรค์
พร้อมๆกับที่เขายังจะฟังอยู่ในโลกปัจจุบันที่พวกเราอยู่กัน
ขอบคุณแรง บันดาลใจจากเธอ มากๆ ฟองเบียร์
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
"นี่แหละความเสียใจ/POTATO" คำร้อง : ฟองเบียร์
ทำนอง : ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม เรียบ เรียง : แชมป์ จุลภมรศรี
ทุกเรื่องราวที่เข้ามา ที่เจ็บและช้ำ จนทำให้ฉันมีน้ำตา
แม้ว่าทรมานเท่าไหร่ ฉันเรียกมันว่าความเสียใจ
แล้วเรื่องราวในวันนี้ ที่เกิดและมันกำลังกระทบใจของฉัน
ก็สอนให้ได้เรียนรู้ใหม่ ในคำที่ฉันเคยเข้าใจ
สิ่งใดที่เคยได้เจอกลายเป็นแค่เพียง เรื่องเล็กน้อยไปในพริบตา
เสียงของเธอที่ร่ำลา ได้สอนให้รู้ว่า อย่าไปจำความช้ำที่มี
นี่แหละคือความเสียใจ ความเสียใจมันเป็นอย่างนี้จำซะใหม่
ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย ต้องช้ำทุรนทุรายขนาดนี้
ที่ผ่านมามองย้อนไป ลองคิดดูบางทีก็เสียดายน้ำตา
แต่เธอทำให้ได้รู้ว่า ค่าของน้ำตามันคู่ควร กับการต้องเสียเธอ
แม้ฉันยืนแทบไม่ไหว ก็อยากขอพูดอะไรสักนิดนึงถึงเธอ
ขอโทษที่ไม่ดีเหมือนใคร และขอบคุณที่สอนให้เข้าใจ
ว่าเรื่องที่เคยได้เจอมันก็แค่เพียง สิ่งเล็กน้อยที่เปลืองน้ำตา
เสียงของเธอที่ร่ำลา ได้สอนให้รู้ว่า อย่าไปจำความช้ำที่มี
นี่แหละคือความเสียใจ ความเสียใจมันเป็นอย่างนี้จำซะใหม่
ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย ต้องช้ำทุรนทุรายขนาดนี้
ที่ผ่านมามองย้อนไป ลองคิดดูบางทีก็เสียดายน้ำตา
แต่เธอทำให้ได้รู้ว่า ค่าของน้ำตามันคู่ควร กับการต้องเสียเธอ
เจ็บวันนี้ทำให้รู้ว่า ค่าของน้ำตามันคู่ควร
